عباس قديانى

464

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

اخشيد پسر شارك بود . جانشين اخشيد « طرخون » و جانشين وى « غوزك » و جانشين او « ديواستى » بود . و در سال 104 ه . ق . در جنگ با تازيان كشته شد . سفره‌چىباشى در عصر صفويه سفرهء شاه را مىگسترد و غذاها را ترتيب مىداد و اين شغل غالبا موروثى بود . سفيدنج شهرى از توابع مرو كه ابو مسلم در اين شهر دعوت خود را آشكارا ساخت و پرچم سياه عباسى را برافراشت . سكاكى سراج الدين ابو يعقوب يوسف بن ابى بكر در سال 555 ه . ق . در شهر خوارزم به دنيا آمد . وى معاصر سلطان محمد خوارزمشاه و جغتاى پسر چنگيز و در فنون ادب استاد كامل بود و كتاب مشهور مفتاح العلوم در صرف و نحو و منطق و معانى و بيان را تأليف كرد . وى در سال 626 ه . ق . چشم از جهان فروبست . سكان شاه لقب بهرام سوم . چون بهرام سوم در زمان پدرش حاكم سيستان بود او را سكان شاه مىگفتند . سكاوند يا ده‌نو در جنوب بيستون . در آنجا دو دخمه يا گور صخره‌اى وجود دارد و در بالاى يكى از آنها نقش برجسته‌اى است . سكاها ( Saka ) قبايل جنگجوى بيابانگردى كه در قرن 8 و 7 ق . م . از موطن خود در شمال كوههاى قفقاز ، در ساحل رود ولگا و احتمالا در اوكراين به قفقاز و آسياى صغير سرازير شدند . يكى از قبايل سكايى كه در كتيبه‌هاى آشورى به نام اشكيدا از آنان ياد شده است در اواخر قرن 8 ق . م . به آذربايجان شمالى رسيدند و در اينجا اقامت گزيدند . سكاها پس از آنكه در سرزمين وسيعى از كرانه‌هاى شرقى و شمالى درياچهء اروميه تا قراباغ و گنجه و ارمنستان ساكن شدند ، تيراندازانى چابكسوار بودند كه مانناها با آنها سكونخا پيشواى سكايان ( اسكيتها ، ماساگتها ؟ ) . پايان قرن ششم قبل از ميلاد . نقش